Determination

การไปให้ถึงที่สุด

ผู้ประสบความสำเร็จตอนที่ 1 (คลิ้กย้อนดู) นอกจากทักษะที่ต้องเริ่มต้นที่ความเชื่อว่า ชีวิตนี้เราเลือกได้ เรากำหนดได้แล้ว  ทักษะต่อมาคือการกำหนดว่าเป้าหมายชีวิตเรา หรือแม้แต่งานแต่ละชิ้นของเรา เราต้องการผลลัพท์เป็นอย่างไร เมื่อภาพสุดท้ายชัดเจน ทักษะที่ต้องฝึกคือการไปให้ถึงที่สุด  ต้องฝึกจิตที่เน้นย้ำกับตัวเองว่า "ฉันจะไม่ยกเลิกง่ายๆ ต้องไปให้ถึงที่สุด"  ลองเปรียบเทียบคุณลักษณะของเราในเรื่องนี้

คนทั่วไป : โดยส่วนมากจะไม่มีเป้าหมายชีวิต แม้งานเล็กๆบางอย่างเขาก็จะไม่รู้วัตถุประสงค์ว่า ทำไมจึงทำ ไม่เห็นแม้นภาพสุดท้ายในกิจกรรมที่กำลังทำอยู่ว่าต้องการให้ออกมาเป็นอย่างไร  เขาจึงไม่สามารถเห็นเส้นทางที่จะดันไปให้ถึงที่สุด เมื่อพบอุปสรรคแม้เพียงเล็กน้อย  เขาจะคิดง่ายๆ ด้วยการเปลี่ยนความคิด เลิกทำเรื่องนั้นซะ แล้วปลอบใจตัวเองว่า  เรามันไม่ใช่อ่ะ เราไม่สามารถพอ เรามีพลังสนับสนุนน้อยไป เรา...... มาเป็นข้ออ้างเพื่อให้ตัวเองสบายใจในการถอยฉากยกเลิกกิจกรรมนั้น

คนฉลาด : มักมีศักดิ์ศรี ต้องการทำผลงานให้บรรลุ เพื่อแสดงความสามารถ ความฉลาดว่ามีมากพอ เขาก็จะพยายามคิดค้นฟันฝ่าอุปสรรคปัญหา บางคนถึงขนาดใช้กลยุทธ อุบายต่างๆนานา เพื่อให้สำเร็จ  หรือไม่ก็เบนเป้าหมายเล็กน้อย เพื่อให้ความสำเร็จยังเกิดผลเป็นที่ประจักษ์ ถ้ายังติดขัดในปัญหา เขาก็จะหาที่ลงด้วยการกล่าวโทษคนรอบข้าง หรือสิ่งของอุปกรณ์เครื่องมือ เพื่อยังคงความฉลาดความเก่งของตนอยู่

คนมีปัญญา : เขาจะกำหนดเป้าหมายเพื่อประโยชน์สุขของคนอื่น โดยการให้คนอื่นมีส่วนร่วมในการกำหนดเป้าหมายและเส้นทางไปด้วยกัน เมื่อพบอุปสรรคปัญหา ทุกคนจึงช่วยกันแก้ไขหาทางออก จัดการกับอุปสรรคได้อย่างไม่ยาก ด้วยทุกคนยึดกับเป้าหมายร่วมกัน ไม่มีคำว่าเลิกล้ม ไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้ พวกเขาจึงประสบความสำเร็จ ท่ามกลางความสุขและสนุกร่วมกับคนอื่น

การฝึกฝนทักษะนี้ :  แน่นอนมันเป็นทักษะของเจตคติ ความคิด ที่ต้องฝึกด้วยความเข้าใจว่า กิจกรรมหรืองานทุกอย่างที่ทำ เราต้องรู้วัตถุประสงค์ในการทำ ไม่ใช่ทำเพราะคำสั่ง คำแนะนำ แต่ต้องมองให้ออกว่า "ทำไมจึงทำ" และภาพสุดท้ายของงานนั้น เราต้องการเห็นออกมาเป็นอย่างไร การฝึกเล็กๆแบบนี้จะสร้างแรงจูงใจให้ถึงภาพผลลัพท์สุดท้ายที่ต้องการเห็น และก็จะมีแรงผลักกระตุ้นให้เราหาทางไปให้ถึงภาพสุดท้ายนั้น

ในระดับใหญ่ คือการเริ่มฝึกคิดว่า ชีวิตนี้ต้องอยู่ร่วมกันกับคนอื่น ต้องการให้มีความหมายมีคุณค่า ชีวิตนี้เพื่อใครบางคนที่เรารักเคารพ เพื่อครอบครัว เพื่อองค์กรที่เราทำงาน  จนถึงเพื่อสังคม เพื่อประเทศชาติ และอาจยิ่งใหญ่จนถึงเพื่อประชาคมโลก คนไทยเรามีในหลวงรัชกาลที่ 9 เป็นแบบอย่างที่ดีให้เราได้ศึกษาปฏิบัติ เดินตามรอยพระบาทแม้เพียงเศษเสี้ยว ชีวิตนี้ก็ถือว่าไม่เป็นโมฆะบุรุษแล้ว